| :: ภาคกฏแห่งกรรม :: | เรื่อง ซาบซึ้งที่ได้เป็นศิษย์หลวงพ่อจรัญ โดย เรือโทหญิง ฉัตรกมล สว่างเนตร | ||
หลวงพ่อจรัญ ท่านกรุณาสละเวลามาอบรมสั่งสอนและชี้แนะถึงวิธีการปฏิบัติวัปัสสนากรรมฐาน ตามแนวสติปัฏฐาน ๔ ในช่วงกลางคืนหลายครั้ง ข้าพเจ้ารู้สึกประทับใจในธรรมเทศนาของท่านมาก เพราะอุดมไปด้วยความลุ่มลึก แต่อธิบายได้อย่างแจ่มแจ้งเข้าใจง่าย มีการแทรกคติคำกลอนสอนใจอย่างไพเราะ และยังแฝงไปด้วยความสนุกสนาน แม้ระยะเวลาที่ท่านเทศน์จะยาวนานกว่า ๒ ชั่วโมง แต่ข้าพเจ้าและผู้ปฏิบัติธรรมท่านอื่น ๆ ต่างตั้งใจฟังอย่างไม่รู้สึกเบื่อหรือง่วง หลวงพ่อมีงานมาก เวลาพักผ่อนของท่านจึงมีน้อย ทำให้สุขภาพของท่านไม่ดีเท่าที่ควร หลายครั้งที่ข้าพเจ้าเห็นหลวงพ่อมีอาการอาพาธและอ่อนเพลีย แต่ท่านก็ยังคงปฏิบัติกิจในการโปรดญาติโยมโดยไม่ปริปากบ่น ความรู้สึกเลื่อมใสของข้าพเจ้าที่มีต่อหลวงพ่อ จรัญ “พุทธบุตร” ผู้เสียสละความสุขส่วนตัว เพื่ออนุเคราะห์เกื้อกูลต่อชาวโลกตามรอยบาทพระศาสดาจึงมีมาตั้งแต่นั้น | |||
วันพุธที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2553
เรื่อง ซาบซึ้งที่ได้เป็นศิษย์หลวงพ่อจรัญ
กฏาหกชาดก
วันอังคารที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2553
เรื่อง ประสบการณ์ปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน ที่วัดอัมพวัน
| :: ภาคกฏแห่งกรรม :: | เรื่อง ประสบการณ์ปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน ที่วัดอัมพวัน โดย สว่างจิต ศรีระษา | |||
ช่วงปลายปี ๒๕๓๖ เพื่อนของดิฉันที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้เล่าเรื่องราวถึงวัดอัมพวันให้ฟังอีก และด้วยความสนใจในการศึกษาเรียนรู้ จึงเดินทางไปวัดอัมพวันในเวลาต่อมา การฝึกฝนปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานที่วัดอัมพวัน ได้ให้ประสบการณ์แก่ตัวเองเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง | ||||
ความเพลิดเพลินและทุกข์
ปัญหา (เทวดาทูลถาม) ข้าแต่ภิกษุ ทำไมพระองค์จึงไม่มีทุกข์ ทำไมความเพลิดเพลินจึงไม่มี ทำไมความเบื่อหน่ายจึงไม่ครอบงำพระองค์ผู้นั่งแต่ผู้เดียว ?
อ่านต่อ..
อ่านต่อ..
สมัครสมาชิก:
ความคิดเห็น (Atom)